شب یَلدا یا شب چلّه یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است.




در این جشن طی شدن بلند ترین شب سال و به دنبال آن بلند تر شدن طول روز ها در نیم کره ی شمالی که

 مصادف با انقلاب زمستانی ست گرامی داشته می شود .
شب یلدا که به عنوان یکی از شب‌های مقدس در ایران باستان مطرح بوده و به صورت رسمی در تقویم

 ایرانیان باستان ار سال ۵۰۲ قبل از میلاد در زمان داریوش یکم راه یافت و یک سنت دیرپای باستانی ست . 


آن چه که یلدا به ما می آموزد این است که همه با هم باید امیدوارانه به روشنایی و پیروزی بیندیشیم و هیچ گاه ناامید نشویم و

 بدانیم و باور داشته باشیم که در جدال بی پایان همیشگی نور و ظلمت، پیروزی بر اهریمن سیاهی، تباهی و جهل و بی خردی از آن باورمندان است.

چله و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است. مردم روزگاران دور و گذشته،

 که کشاورزی، بنیان زندگی آنان را تشکیل می‌داد و در طول سال با سپری شدن فصل‌ها و تضادهای طبیعی خوی داشتند،

 بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیت‌های خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و

 شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند.

آنان ملاحظه می‌کردند که در بعضی ایام و فصول روزها بسیار بلند می‌شود و در نتیجه در آن روزها،

از روشنی و نور خورشید بیشتر می‌توانستند استفاده کنند. این اعتقاد پدید آمد که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و

 با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش‌اند. مردم دوران باستان و از جمله اقوام آریایی، از هند و ایرانی – هند و اروپایی،

دریافتند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند،

 از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.

بدین‌سان در دوران کهن فرهنگ اوستایی، سال با فصل سرد شروع می‌شد و در اوستا، واژه Sareda, Saredha «سَرِدَ» یا «سَرِذَ» که

مفهوم «سال» را افاده می‌کند، خود به معنای «سرد» است و این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است.

انجمن فرهنگی زرتشتیان پاریس مانند همه سال ها این جشن بزرگ را گرامی میدارد . از همه ی ایرانیان و همه دوستداران فرهنگ

 ایران دعوت می کند که در این طولانی ترین شب سال با ما همراه باشند . زندگیتان سرشار از عشق باد .